.

تەمىردەن تۇيىن تۇيگەن ۇستا

قازاقتا اتادان بالاعا مۇرا بوپ قالىپ، وسى كۇنگە دەيىن جەتكەن كاسىپتىڭ بىرى – ۇستالىق ونەر. بۇل ونەر قازاق قوعامىندا، اسىرەسە ورتا عاسىردا قارقىن العان. ۇستالىقتىڭ ارقاسىندا بىزدىڭ اتا-بابالارىمىز جاۋدان قورعانۋ ۇشىن قارۋ-جاراقتار مەن تۇرمىستىق قۇرال-سايماندار جاساپ، قاجەتتىلىگىن وتەگەن.

كاسىپتىڭ بۇل تۇرى تۇركى تەكتەس حالىقتاردا «كيەلى ونەر» سانالادى. تۇركى حالىقتارى تەمىردەن تۇيىن تۇيەتىن شەبەرلەردىڭ اتىن اتاماي «ۇستا» دەپ اسپەتتەسە، ال ولاردىڭ جۇمىس ورنىن «ۇستاحانا» دەگەن. سول زاماندارعا تەمىردەن جاسالعان بۇيىمدار ادامنىڭ ومىرىن جەڭىلدەتكەندىكتەن ەرەكشە قاستەرلەنەدى.

وتقا قىزعان تەمىردى ۇستا سول قولىنداعى قىسقىشپەن قىسىپ ۇستاپ، توستىڭ بەتىنە قويادى دا، بالعامەن تەمىردى ۇرىپ، بالعاشىعا جون سىلتەپ وتىرادى. بالعاشى بولسا ۇستانىڭ سوققان جەرىنە شوي بالعانى دالدەپ ۇرىپ وتىرۋى كەرەك.

فوتو: ەكپىن حاسەنجان

       

پىكىر جازۋ